Threat Exposure Management is een geïntegreerde beveiligingsmethodologie die helpt bij het proactief detecteren en beperken van bedreigingen. Door bedreigingsinformatie, attack surface management en kwetsbaarheidsbeoordeling te combineren in één systeem, kunnen organisaties beveiligingsrisico's ontdekken, prioriteren en verhelpen voordat ze kunnen worden misbruikt.
In deze blog bespreken we de verschillende elementen van bedreigingsblootstellingsbeheer, hoe dit te implementeren, veelvoorkomende uitdagingen, best practices en hoe het succes te meten. We zullen ook leren hoe bedreigingsblootstellingsbeheer zich ontwikkelt voor cloud- en hybride omgevingen, en hoe SentinelOne deze bedrijfskritische beveiligingsfunctie mogelijk maakt.
Wat is bedreigingsblootstellingsbeheer?
Bedreigingsblootstellingsbeheer (TEM) is een gestructureerde beveiligingsaanpak die bedreigingsinformatie, kwetsbaarheidsbeheer en monitoring van het aanvalsoppervlak combineert om potentiële beveiligingsrisico's te identificeren, te beoordelen en te prioriteren op basis van het werkelijke risico voor de organisatie. In tegenstelling tot traditionele beveiligingsmethoden die zich voornamelijk richten op het identificeren van kwetsbaarheden, hanteert TEM een bredere visie door rekening te houden met het volledige dreigingslandschap en hoe specifieke kwetsbaarheden in uw unieke omgeving kunnen worden misbruikt.
Traditioneel kwetsbaarheidsbeheer volgt doorgaans een cyclisch patroon van scannen, identificeren, patchen en herhalen. Deze aanpak resulteert vaak in overweldigende kwetsbaarheidsrapporten met beperkte context over welke problemen daadwerkelijk risico's voor de organisatie vormen. Threat Exposure Management verbetert kwetsbaarheidsbeheer door bedreigingsinformatie en analyse van het aanvalsoppervlak te integreren om te bepalen op welke kwetsbaarheden aanvallers zich actief richten en welke activa het meest kwetsbaar zijn.
Belangrijkste componenten van bedreigingsblootstellingsbeheer
Bedreigingsblootstellingsbeheer omvat onderling samenhangende functies en processen die zijn ontworpen om beveiligingsrisico's op te sporen, te evalueren en te verhelpen.
Integratie van bedreigingsinformatie
Bedreigingsinformatie integratie is het proces van het verzamelen, analyseren en gebruiken van de informatie die organisaties hebben over bestaande en potentiële inbreuken en aanvallen. Dit element integreert de dreigingsindicatoren van de buitenwereld met de beveiligingsgegevens binnen het bedrijf, zodat teams een meer holistisch beeld krijgen van het volledige dreigingslandschap. Het effectief integreren van dreigingsinformatie betekent het filteren van wat wel en niet relevant is, zodat teams zich kunnen concentreren op de zaken die een risico vormen voor de specifieke omgeving en bedrijfsvoering.
Detectie en in kaart brengen van het aanvalsoppervlak
Bedreigingsmodellering en -simulatie
Bedreigingsmodellering biedt een systematische aanpak om bedreigingen voor de systemen en gegevens te identificeren en te beoordelen op basis van het ontwerp en de architectuur. Het bestaat uit het bekijken van de systemen door de ogen van een aanvaller en het vaststellen van beveiligingslekken en mogelijke aanvalsroutes. Bedreigingsmodellering is nuttig voor elke applicatie, elk systeem, elk netwerk of elk volledig bedrijfsproces.
Context van kwetsbaarheden en impactbeoordeling
In plaats van alleen beveiligingszwakheden op te sporen, gaat de context van kwetsbaarheden dieper en beoordeelt deze de werkelijke implicaties van dergelijke tekortkomingen in de omgeving. Hierbij wordt beoordeeld of een kwetsbaarheid daadwerkelijk kan worden misbruikt, welke systemen en platforms worden beïnvloed en welke gegevens en functionaliteiten die systemen beheren of controleren.
Risicogebaseerde prioritering
De risicogebaseerde prioriteringsfunctie van de tool geeft prioriteit aan de blootstelling die moet worden verholpen op basis van de gegevens die zijn verzameld via alle andere componenten van de totale enterprise manager. Bij deze prioritering wordt rekening gehouden met zaken als de ernst van de kwetsbaarheid, de waarde van de getroffen activa, actieve bedreigingen, bestaande risicobeperkende maatregelen en de inspanningen die nodig zijn om de kwetsbaarheid te verhelpen.
Voordelen van effectief beheer van blootstelling aan bedreigingen
De implementatie van een uitgebreid programma voor het beheer van blootstelling aan bedreigingen levert meerdere voordelen op die zowel de beveiligingsresultaten als de operationele efficiëntie verbeteren.
Preventieve beperking van bedreigingen
Met beheer van blootstelling aan bedreigingen kunnen organisaties beveiligingslacunes opsporen en verhelpen voordat aanvallers ze ontdekken. Door gebruik te maken van dreigingsinformatie in combinatie met kwetsbaarheidsgegevens kunnen beveiligingsteams beter inzicht krijgen in welke kwetsbaarheden daadwerkelijk het grootste risico vormen en op basis daarvan prioriteiten stellen voor het verhelpen ervan. Deze aanpak van vroegtijdige interventie voorkomt de standaardcyclus van reactieve beveiligingsmaatregelen, waarbij teams zich haasten om systemen te herstellen nadat aanvallen zijn begonnen.
Geoptimaliseerde toewijzing van beveiligingsmiddelen
Personeel, tijd en een beperkt budget zijn de gemeenschappelijke uitdagingen voor 90% van de beveiligingsteams van organisaties. Beheer van blootstelling aan bedreigingen biedt een oplossing en begeleiding, waarbij de focus ligt op de weinige beveiligingskwesties die er het meest toe doen. Teams kunnen zich concentreren op die kwetsbaarheden die een reëel risico vormen voor reële activa, in plaats van te proberen ze allemaal te herstellen.
Versnelde gemiddelde hersteltijd
Traditioneel kwetsbaarheidsbeheer kan leiden tot een achterstand van onopgeloste kwetsbaarheden, omdat teams hun taken moeten prioriteren. Hier komt bedreigingsblootstellingsbeheer om de hoek kijken om de oplossing te versnellen door teams precies te vertellen welke kwetsbaarheden prioriteit hebben. Een veel gerichtere aanpak waarmee teams snel oplossingen kunnen doorvoeren en de kans voor een aanvaller verkleinen.
Verbeterde zichtbaarheid van de beveiligingsstatus
Threat exposure management helpt om volledig inzicht te krijgen in de beveiligingsstatus van een organisatie. In plaats van een gefragmenteerd beeld van kwetsbaarheden, bedreigingen of activa, vormt TEM één totaalbeeld van de prestaties van deze componenten in relatie tot elkaar. Door dit holistische perspectief te hanteren, kunnen beveiligingsleiders hun werkelijke beveiligingsstatus kennen en veranderingen in de loop van de tijd zien.
Verbeterde communicatie met het management
Threat exposure management staat vooral bekend om zijn vermogen om bruikbare, bedrijfsrelevante context te bieden rond technische beveiligingsgegevens. Leidinggevenden begrijpen de waarde van beveiliging beter wanneer de beveiligingsteams kunnen aantonen hoe de meest kritieke bedrijfsfuncties van de organisatie worden bedreigd door specifieke bedreigingen en hoe beveiligingsactiviteiten het risico van die bedreigingen kunnen verminderen.
Hoe een strategie voor bedreigingsblootstellingsbeheer op te zetten
Het implementeren van een succesvolle strategie voor bedreigingsblootstellingsbeheer vereist veel aandacht en coördinatie tussen verschillende beveiligingsfuncties.
Duidelijke doelen
De eerste stap is het vaststellen van duidelijke, specifieke doelen die aansluiten bij de algemene beveiligings- en bedrijfsdoelen van de organisatie. Dit kan bijvoorbeeld betekenen dat kritieke kwetsbaarheden sneller worden verholpen, dat de zichtbaarheid in cloudomgevingen wordt verbeterd of dat beveiligingsinspanningen effectiever worden geprioriteerd op basis van het werkelijke risico.
Beoordeling van de huidige capaciteiten
Analyseer de bestaande tools, processen en vaardigheden die worden gebruikt voor kwetsbaarheidsbeheer, dreigingsinformatie en het opsporen van bedrijfsmiddelen. Bepaal wat de teams nodig hebben om hiaten op te vullen en organisaties te helpen hun TEM-doelstellingen te bereiken.
Technologieselectie
Concentreer u op tools die belangrijke TEM-activiteiten faciliteren. Bijvoorbeeld kwetsbaarheidsscanners, platforms voor dreigingsinformatie, tools voor het beheer van het aanvalsoppervlak, risicoscores en integraties. Kies complementaire technologieën die aansluiten bij de behoeften van de organisatie.
Procesontwikkeling
Organisaties moeten workflows, beslissingscriteria, escalatiepaden en rapportagevereisten definiëren. Documenteer deze processen duidelijk en train alle betrokkenen om consistentie te waarborgen.
Stappen om blootstelling aan bedreigingen te identificeren en te prioriteren
Het identificeren en classificeren van activa vormt de basis voor het identificeren en prioriteren van blootstelling aan bedreigingen. Deze methodologie inventariseert alle activa in de omgeving en hun rol in het bedrijf, het type gegevens dat is opgeslagen en de bedrijfsfunctie. Alle daaropvolgende beslissingen over prioriteiten zijn gebaseerd op nauwkeurige informatie over de activa.
Voer na het inventariseren van de activa een uitgebreide kwetsbaarheidsscan uit met meerdere vectoren. Vul traditionele kwetsbaarheidsscanners aan met penetratietests, codeanalyse en configuratiebeoordelingen om zwakke plekken te vinden die geautomatiseerde scanners mogelijk over het hoofd zien, zodat een volledige inventaris van mogelijke kwetsbaarheden in de hele omgeving kan worden opgesteld.
De volgende stap is het aanvullen van de kwetsbaarheidsgegevens met context. Dit omvat onder meer weten welke kwetsbaarheden binnen de omgeving kunnen worden misbruikt, welke een openbare exploit hebben die iedereen kan gebruiken en welke actief worden misbruikt door bedreigingsactoren. Deze verwerking zet ruwe kwetsbaarheidsgegevens om in bruikbare beveiligingsinformatie.
De volgende stap is het toekennen van een risicoscore. Aan elke blootstelling wordt een risicoscore toegekend op basis van de kriticiteit van de kwetsbaarheid, het belang van het activum waarop de kwetsbaarheid zich bevindt, bedreigingsinformatie over de exploiteerbaarheid van de kwetsbaarheid en de effectiviteit van bestaande beveiligingsmaatregelen. Ze rangschikken blootstellingen op basis van het werkelijke risico dat ze voor de organisatie vormen en niet alleen op basis van de technische ernst (bijv. CVSS).
Definieer risicoscores van hoog naar laag en stel bijbehorende herstelgrenzen vast, zodat blootstellingen met een hoog risico eerst worden geprioriteerd, terwijl problemen met een lager risico binnen een bepaald tijdsbestek worden hersteld. Documenteer de rechtvaardiging van deze grenzen om consistente beslissingen mogelijk te maken en om vragen van belanghebbenden over prioriteringsbeslissingen te kunnen beantwoorden.
Metrics en KPI's om het beheer van blootstelling aan bedreigingen te meten
Er is een combinatie van operationele en resultaatmetrics nodig om de effectiviteit van het beheer van blootstelling aan bedreigingen te evalueren. Blootstellingsdekkingsmetrics zijn de meting van het percentage van de omgeving dat door het TEM-programma wordt gedekt. Dit omvat het percentage assets dat routinematig wordt gevonden, gecategoriseerd en gescand. Blinde vlekken waar onbekende blootstellingen kunnen bestaan, worden vastgelegd door een lage dekking.
Tijdgebaseerde metrics geven de snelheid weer waarmee blootstellingen worden geïdentificeerd en verholpen. Belangrijke statistieken zijn onder meer MTTD (gemiddelde tijd tot detectie), die aangeeft hoe snel nieuwe kwetsbaarheden worden gevonden, MTTR (gemiddelde tijd tot herstel) en de gemiddelde tijd die nodig is om een probleem op te lossen vanaf het moment dat een IT-beheerder op de hoogte is van de kwetsbaarheid tot het moment dat deze is verholpen. Het verkorten van deze tijden is een goed teken van operationele efficiëntie.
Risicobeperkende statistieken zijn een maatstaf voor TEM-activiteiten met betrekking tot de algehele beveiligingsstatus van de organisatie. Voorbeelden van dergelijke statistieken zijn het totale aantal blootstellingen met een hoog risico, de gemiddelde risicoscore voor alle activa of het percentage kritieke activa zonder blootstellingen met een hoog risico. Deze statistieken worden gebruikt om de prestaties van het programma voor het beheer van blootstellingen aan bedreigingen te evalueren bij het optimaliseren van de overvloedige middelen die ervoor beschikbaar zijn. Voorbeelden hiervan zijn het aantal gecorrigeerde blootstellingen dat per personeelsuur wordt bijgehouden, het percentage problemen dat automatisch is gecorrigeerd of de hoeveelheid tijd die is besteed aan blootstellingen met een hoog risico versus blootstellingen met een laag risico. Deze indicatoren spelen een rol bij het vinden van procesverbeteringen en mogelijkheden voor automatisering.
Veelvoorkomende uitdagingen bij het beheer van blootstelling aan bedreigingen
Veelvoorkomende uitdagingen bij organisaties die beheer van blootstelling aan bedreigingen implementeren, kunnen de effectiviteit van hun programma beperken.
Overload aan informatie over bedreigingen
De enorme hoeveelheid diverse dreigingsinformatie die beschikbaar is, is vaak te overweldigend voor organisaties om effectief te beheren. Elke dag worden de beveiligingsteams overspoeld met duizenden dreigingsindicatoren, en het wordt een uitdaging om uit te zoeken welke relevant zijn voor hun omgeving. Een overdaad aan waarschuwingen kan ertoe leiden dat ernstige dreigingen worden gemist of dat het onderzoeken van valse positieven te veel tijd in beslag neemt.
Beperkt inzicht in omgevingen
Nu de wereld steeds complexer wordt en organisaties overstappen op gedistribueerde omgevingen, vinden ze het moeilijk om 100% inzicht te behouden. De cloud, schaduw-IT, eindpunten voor werken op afstand en IoT-apparaten creëren blinde vlekken waar blootstellingen kunnen voortwoekeren.
Beperkte middelen en expertise
TEM vereist expertise op het gebied van dreigingsmodellering, kwetsbaarheidsscans en risicobeheer. Deze vaardigheidskloof leidt tot een tekort aan gekwalificeerde beveiligingsprofessionals binnen veel organisaties, waardoor effectieve TEM-programma's niet kunnen worden geïmplementeerd.
Problemen met technologie-integratie
TEM kan een verzameling zijn van verschillende technologieën die moeten worden gekoppeld om samen te kunnen werken. De meeste organisaties hebben onsamenhangende tools die leiden tot datasilo's, handmatige processen en resultaten die niet consistent zijn. Die fragmentatie leidt tot inefficiëntie en hiaten in het beveiligingsnetwerk.
Operationele wrijving
De implementatie van het TEM-programma leidt vaak tot conflicten tussen beveiligingsteams en andere operationele groepen. Ondertussen staat het beveiligingsteam onder grote druk om problemen op te lossen en moet IT Operations een evenwicht vinden tussen beveiliging, beschikbaarheid en prestaties.
Best practices voor bedreigingsblootstellingsbeheer
Programma's die goed presteren op het gebied van bedreigingsblootstellingsbeheer maken gebruik van best practices die niet alleen de meeste beveiligingswaarde uit het proces halen, maar ook operationele wrijving verminderen.
Implementeer continue detectieprocessen
Om continu detecteren succesvol te realiseren, hebben organisaties een combinatie van detectiemethoden nodig, zoals netwerkscanning, agentgebaseerde monitoring, API-integraties en logboekanalyse. Deze benaderingen moeten alle elementen van een omgeving omvatten, van een lokale infrastructuur tot clouddiensten en eindapparaten.
Breng bedreigingen voor uw omgeving in context
Beveiligingsteams moeten externe dreigingsinformatie vertalen naar interne activa en kwetsbaarheden. Hiervoor is een gedetailleerde omgevingskaart nodig, inclusief netwerksegmentatie, toegangscontroles en afhankelijkheden tussen activa. Om te kunnen voorspellen welke dreigingen een grotere kans hebben om een organisatie te treffen, moet de dreigingscontext achtergrondinformatie bieden over de motivatie en capaciteiten die aanvallers doorgaans hebben, en over het soort doelwitten dat ze meestal kiezen.
Pas risicogebaseerde prioritering toe
Prioritering is effectief wanneer deze is gebaseerd op verschillende aspecten van het ecosysteem, waaronder de ernst van de kwetsbaarheid, de kriticiteit van het bedrijfsmiddel, dreigingsinformatie, exploiteerbaarheid en bestaande controles. Al deze factoren bepalen een samengestelde score, die als basis dient voor de herstelstrategie. Deze score moet op een consistente manier worden berekend om de vergelijkbaarheid tussen verschillende soorten blootstelling te behouden.
Integreer verschillende beveiligingsfuncties
De eerste stap van integratie vindt plaats door middel van technologische integraties waarmee beveiligingstools vrijelijk gegevens kunnen delen en indien nodig kunnen correleren. Kwetsbaarheidsscanners moeten worden geïntegreerd in SIEM-oplossingen, die moeten leiden tot platforms voor dreigingsinformatie en beveiligingsorkestratietools. Dergelijke verbindingen creëren geautomatiseerde workflows die gegevens van detectie naar analyse naar herstel kunnen leiden zonder enige extra menselijke interactie.
Effectiviteit meten en rapporteren
Ondernemingen moeten een uitgebreide reeks meetcriteria voor TEM hanteren, van de dekking van asset discovery tot hersteltijden en trends in risicoscores. Deze meetcriteria moeten in de loop van de tijd worden gemonitord om verbeteringen of verslechteringen in de beveiligingsprestaties te kunnen waarnemen. Deze meetcriteria moeten regelmatig worden geëvalueerd om mogelijke problemen en verbetermogelijkheden binnen processen te kunnen signaleren.
Beheer van blootstelling aan bedreigingen in cloud- en hybride omgevingen
Het beheer van blootstelling aan bedreigingen kent unieke uitdagingen in cloud- en hybride omgevingen. Cloud Security Posture Management (CSPM) is een van de belangrijkste onderdelen van TEM. CSPM-tools bewaken cloudconfiguraties op het gebied van best practices voor beveiliging en nalevingsvereisten, en identificeren verkeerde configuraties die gevoelige gegevens kunnen blootstellen, het gedrag van resources kunnen wijzigen en/of kunnen leiden tot een datalek. Deze tools communiceren met cloudplatforms via verschillende API's en bewaken continu cloudresources en -configuraties.
Het belang van identiteits- en toegangsbeheer wordt vooral benadrukt in cloudomgevingen waar netwerkgrenzen slechts beperkte bescherming bieden. Voor de cloud moet een TEM identiteitsconfiguraties, geprivilegieerde accounts en toegangsbeleid ontdekken en beoordelen. Hierbij moet de nadruk liggen op accounts met te veel privileges en beschikbare paden waar cross-cloud authenticatie kan worden gebruikt als aanvalsvector.
Een andere fundamentele pijler van cloud-TEM is containerbeveiliging. Dit soort blootstellingen zijn nieuw in containeromgevingen en variëren van kwetsbare basisimages tot onveilige orchestration-configuraties. Daarom moeten TEM-programma's beschikken over containerspecifieke detectie- en beoordelingsmogelijkheden die deze risico's kunnen opvangen.
Hoe SentinelOne bedreigingsblootstellingsbeheer mogelijk maakt
De kernmogelijkheden van de beveiligingsoplossing van SentinelOne maken effectief beheer van blootstelling aan bedreigingen mogelijk. Het platform biedt geïntegreerde endpointbeveiliging, cloudbeveiliging en dreigingsinformatie voor geconsolideerd inzicht en controle in verschillende omgevingen.
SentinelOne is een Singularity Platform dat next-gen endpoint security met realtime detectie- en responsmogelijkheden. De systeemagenten in het platform monitoren continu de eindpunten en detecteren niet alleen bekende kwetsbaarheden, maar ook gedragingen die kunnen wijzen op onbekende bedreigingen.
SentinelOne verbetert de prioritering van blootstelling met Threat Intelligence-mogelijkheden die aangeven waar bedreigers actief de activa aanvallen. Het platform consolideert informatie uit verschillende bronnen, zoals het wereldwijde sensornetwerk van het bedrijf, het onderzoeksteam voor bedreigingen en informatiebronnen van derden.
SentinelOne heeft een uniforme beheerconsole die de transparantie op het gebied van beveiliging bevordert. Bedrijven kunnen de console gebruiken om kwetsbaarheidsgegevens, dreigingsinformatie en detectiegebeurtenissen in één overzicht te bekijken, evenals hoe deze factoren met elkaar verband houden.
Conclusie
Threat Exposure Management is een pragmatische brug tussen reactieve beveiliging en proactief beheer van beveiligingsrisico's. TEM combineert volledige assetdetectie, contextuele kwetsbaarheidsbeoordeling en dreigingsinformatie, zodat beveiligingsteams met beperkte middelen de belangrijkste kwetsbaarheden kunnen oplossen. Door zich alleen te concentreren op wat beschermd moet worden, worden de beveiligingsresultaten verbeterd en wordt tegelijkertijd gezorgd voor een efficiënter gebruik van middelen.
TEM wordt bereikt door een combinatie van de juiste technologie, processen en expertise. Organisaties zullen continue detectiemogelijkheden moeten ontwikkelen, informatie over bedreigingen moeten integreren en op risico's gebaseerde prioriteringskaders moeten opzetten. Ze moeten ook de samenwerking tussen beveiliging, IT-operaties en zakelijke belanghebbenden bevorderen om ervoor te zorgen dat de beveiliging aansluit bij de zakelijke context. De behoefte aan bedreigingsblootstellingsbeheer zal blijven toenemen naarmate de digitale omgevingen waarin we opereren complexer worden en de bedreigingen die daarop gericht zijn steeds geavanceerder worden.
FAQs
Threat exposure management gaat verder dan alleen het opsporen van kwetsbaarheden. Het helpt bij het ontdekken van bedrijfsmiddelen, het scannen op kwetsbaarheden en het gebruik van dreigingsinformatie. Deze brede beveiligingsmaatregel helpt bij het opsporen, prioriteren en verhelpen van beveiligingsrisico's op basis van het werkelijke risico voor de organisatie.
Beheer van blootstelling aan bedreigingen omvat een volledige ontdekking en classificatie van activa, continue kwetsbaarheidsbeoordeling, op informatie over bedreigingen gebaseerde risicobeoordeling, op risico's gebaseerde prioritering en gestructureerde herstelprocessen.
Threat intelligence ondersteunt blootstellingsbeheer door context te bieden over welke kwetsbaarheden aanvallers actief aanvallen en welke aanvalsmethoden ze gebruiken. Deze informatie helpt beveiligingsteams om onderscheid te maken tussen theoretische kwetsbaarheden en daadwerkelijke beveiligingsrisico's.
Moderne beveiligingstools kunnen grote delen van het opsporen van bedrijfsmiddelen, het automatisch scannen op kwetsbaarheden, het automatisch verzamelen van dreigingsinformatie en sommige automatiseerbare aspecten van risicoscores automatiseren.
TEM biedt financiële dienstverleners een voordeel door kritieke financiële systemen en klantgegevens te beveiligen. TEM helpt zorgverleners bij het beschermen van patiëntgegevens en medische apparatuur. TEM is van vitaal belang voor overheidsinstanties die gevoelige informatie en hun kritieke infrastructuur moeten beschermen. Retail- en e-commercebedrijven zetten TEM in om betalingsgegevens van klanten te beschermen en de bedrijfscontinuïteit te waarborgen.
Realtime zichtbaarheid in de hele omgeving is een continu proces en organisaties moeten hybride, agentgebaseerde monitoring, netwerkscans, cloud-API-connectiviteit en logboekanalyse inzetten om zichtbaarheid in hun hele omgeving te garanderen.
